Ҳаво бисёр боронӣ буд. Нимашаб зани сиёҳпӯсте дар назди мошини вайроншудааш меистоду аз роҳгузарони мошинсавори дигар кӯмак мепурсид. Аммо ҳеҷ кас ба хости ӯ ҷавоб намегуфт. Тақвим соли 1960-умро нишон медоду макон штати Алабамаи ИМА буд.

Ниҳоят марди сафудпӯсте дар назди зани сиёҳпӯст бо мошинаш меистад. Чунин ҳолат дар он замон як чизи фавқулода ба ҳисоб мерафт. Занро то ҷойи хостааш бурда расонд. Ҳини рафтан, зани сиёҳпӯст барои гирифтани суроғаи марди сафедпӯст исрор мекард ва мард ночор суроғаашро дод.

Пас аз як ҳафта занги дари хонаи марди сафедпӯст садо дод. Мард дарро кушоду як сабади калони пур аз гулҳои зеборо дид. Даруни сабад паёме буд: «Барои кӯмаки шаби гузашта расонидаатон ташаккур мегӯям. Бо лутфи Шумо то марги ҳамсари бистариям дар вақташ расида тавонистам. Каме баъдтар аз омадани ман нафаси охиринашро супорид».

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s