Дастони ношуста ва дарди шикам

Буд набуд писарбачае буд. Вай писари эркаи падару модараш буд. Гарчи аллакай мактабхон буд, лекин ҳоло ҳам байни хубу бад ва тозаву чиркин фарқ намекард. Пеш аз хӯрдани хӯрок дастонашро намешуст, хӯрокро бошад бо дасти чап мехӯрду меваю сабзавотро ношуста тановул мекард. Гарчи бибияш борҳо мегуфт, ки ношуста хӯрдани меваю сабзавот хуб нест, вале писари якрав сухани бибияшро гӯш намекард. Борҳо мешуд, ки бегоҳ аз кӯча меомаду бо дасти ношуста сари дастурхон менишаст ва хӯрок мехӯрд.

Рӯзе чун ҳарвақта писарак аз мактаб омаду аз ошхона себ гирифта, ба хўрдан оғоз кард, ки ногоҳ шикамаш сахт дард кард. Вай аз дарди сахт дод заду модарашро фарёд кард. Чӣ қадаре ки барои илоҷи дарди шикамаш дору медоданд, лекин фоидае чизе фоида намекард. Охир ба назди духтур рафтанд. Духтур шиками ӯро муоина карду гуфт:

‐ Сабаби дарди шиками ту бо дасти ношуста хӯрдани хӯрок ва ношуста хӯрдани меваю сабзавот аст. Барои ҳамин дар меъдаи ту бисёр микробҳо ҷамъ шудаанд. Агар хоҳӣ, ки чунин микробҳо ба меъдаи ту даромада азоб надиҳанд, аз ин рӯз эътиборан пеш аз хӯрок хӯрдан дастонатро бо собун шӯй, меваю сабзавотро бо оби тоза шуста хӯр!

Пас аз он рӯз писарак гуфтаҳои духтурро иҷро мекунад ва дигар аз дарди шикам шикоят надорад.

– Ҷураева Парвина


Рӯбоҳ ва Лаклак

Ду ҳамсоя – олуча ва гелос

Подоши некӣ

One Comment Add yours

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s