Кӣ қашшоқ?

Марди сарватманде ҳамроҳи писараш ба як деҳаи дурдаст рафт. Мақсад дошт, ба писараш нишон диҳад, ки одамон чӣ қадар камбағалу қашшоқона зиндагӣ мекунанд. Онҳо дар хонаи як оилаи камбағал як шабу як рӯз меҳмон шуданд. Ҳини бозгашт падар аз писараш пурсид:

– Писарам, дидӣ, ки инсонҳо чӣ қадар камбағалона умр ба сар мебаранд?

– Бале!

– Хеле хуб! Пас, чӣ омӯхтӣ аз ин сафар?

– Бисёр чиз, -ҷавоб дод писарак. Дидам, ки мо як саг дорем, онҳо чорто! Мо як ҳавзи кӯчак дорем, ки дарозиаш то байни ҳавлиамон мерасад, аммо онҳо дарёе доранд, ки поёнаш наметобад! Мо дар хонаамон чароғҳои хориҷӣ дорем, вале онҳо ситораҳои бисёр. Мо то девори кӯча ё ҳавлии ҳамсояро дида метавонем, аммо онҳо тамоми уфуқро мебинанд.

Вақте ки писарак суханашро тамом кард, падар чӣ гуфтанашро надонист. Писарак афзуд:

– Ташаккур, падарҷон, барои он ки чӣ қадар камбағал буданамонро ба ман нишон додӣ! 

– Башир Усмон, “Ҳадяи зиндагӣ”


One Comment Add yours

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s