“Аз хӯрдани ту ӯро ҳавас кунад, айб аст!”

Замоне дар маҳалле, ки аксари аҳолияшро мусулмонон ташкил медоданд, як оилаи яҳудӣ зиндагӣ мекард. Моҳи рамазон буд ва мусулмонон ҳама рӯзадор буданд. Ҳаво гарм ва нисфисрӯзӣ ҳам расида буд. Кӯдаки хурдсоли он оилаи яҳудӣ дар даст нон ва себ ба кӯча баромада, онҳоро мехӯрд. Модар аз чунин рафтори кӯдак бохабар шуда, ҳамоно ба берун мебарояду фарзандашро таъдиб медиҳад:

– Ҷонакам, ҳоло моҳи рамазон аст ва мусулмонон ҳама рӯзадоранду дар давоми рӯз чизе намехӯранду наменӯшанд. Агар чизе хӯрданӣ бошӣ, дар дохили хона бихӯр. Мабодо, ҳамсояе туро дар берун дида, аз хӯрданат ӯро ҳавас кунад. Айб аст!


Тифл

Ман кӣ будани ӯро медонам…

Дарахти изтироб

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s