Ба таассуб майл накунем! (1)

Таассуб марази бисёр бадест, ки ба ҳар ҷо сироят меку­над. Он аз ҷумлаи масъалаҳои нигаронкунандаи ҷомеаи мо дар ҳамин шабу рӯз ба ҳисоб меравад. Баромади ин калима аз забони арабӣ буда, маънояш та­рафдории кӯркӯрона аз чизе, касе ё назарияву ақидае мебо­шад. Таассуб он аст, ки мо ин ё он масъаларо, бе он ки сару бар ва пасу пешашро бисанҷем, онро дар доираи фаҳмиш ва табъу хости дили худамон амалӣ мекунем. Боз таассуб гуфта навъи якравие ҳам фаҳмида мешавад, ки дар хусуси масъалаҳои ба ақл мухолиф ва ба рӯҳи дин мувофиқат наку­нанда ба миён гузошта мешавад. Инчунин, таассуб як шакли рафторест, ки тамоман бар асоси ҳиссу асабоният бино шуда ва эҳсосест, ки аз ҷисмоният ва ҳайвоният ғизо гирифта, аз ботин ба берун нуфӯз кардааст.

Таассуб рафтори аз мантиқ ва муҳокима дур мебошад. Аз ин ҷост, ки шахси мутаассибро аз рӯи ақлу мантиқ амал карданаш имкон надорад ва мутаассиб ба як ҳиссиёте, ки ба виҷдони кас хитоб мекунанд, низ бегона аст. Мутаассиб ё таассубгарро дар гуфтор бо калимаҳои тундгаро, ифротӣ, ифротгаро, радикал, фанат ва ғайра ҳам ифода мекунанд.

Зимнан, таассуб дар ҳар самту соҳа буда метавонад. Ма­салан, яке сирф дар хусуси масоили сиёсӣ таассуб дорад, яке дигар дар бораи масъалаҳое, ки ба фарҳанг алоқаманданд, каси дигар сирф ба масоили динӣ ва шариат. Аз ин ҷост, ки та­ассубро ба таассуби сиёсӣ, фарҳангӣ, динӣ, илмӣ ва ғайра ҷудо мекунанд.

(давом дорад)


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s