Кош ту ҳам мисли онҳо хоб мекардиву…

Ҳар вақте падари Саъдӣ Шерозӣ барои иқомат кардани намози таҳаҷҷуд шабона аз хоб бедор мешуд, ӯ ҳам ҳамроҳаш барои ба ҷой овардани ибодат ҷаҳд мекард. Як шаб баъд аз адо кардани ибодат, Саъдии хурдсол ба падараш чунин хитоб кард:

– Кош одамон, аз ин ки ғофилона хоб кунанд, шабро бо ибодат зиндадорӣ мекарданд!

Падар аз суханони фарзандаш ранҷур шуду гуфт:

– Фарзандам! Кош ту ҳам мисли онҳо хоб мекардиву ин суханҳоро ба забон намеовардӣ!

Ҳамин тавр падари оқил Саъдии хурдсолашро барои ғайбат накардан ва бо ибодати кардааш фахр накарданро танбеҳ дод.


Сангтарош

Ҳаёти мустақилона

Сулаймон Қонунӣ ва Меъмор Синон

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s