Бо “Тобистон” гузаронидани таътил самарабахш аст!

Рӯзҳои истироҳати тобистонаро бо хондани китобҳои ҷолибу муфид гузаронидани хонандагон муҳим ва самарабахш аст.

Advertisements

Бо коре машғул бошед, ки бароятон дилписанд аст!

Ҳоло ки беш аз панҷ сол кишварамон зери таъсири буҳрони иқтисодӣ қарор дорад, як қатор соҳибкорони хурду калон маҷбур шудаанд, ки дарҳои ширкатҳояшонро банданд. Гузашта аз ин тиҷорати муваффақ худ санъати идоракунӣ ва малакаи хонда тавонистани раванди бозор аст.

Ҳамоне бош ё бош, ки ҳамонӣ!

Китоби “Быть, а не казаться” як навъ “хулосат-ул-хулоса”-и афкор ва таълимоти касбии Стивен Кови ба ҳисоб меравад. Бояд қайд кард, ки ин асар пас аз фавти Кови ба нашр баромадааст.

Истеъмоли аз ҳад зиёди шакар зарар аст!

Аксар нафарон ширинӣ ва нӯшокиҳои газноки ширинро дӯст медоранд. Таҳқиқот муайян мекунад, ки бо ҳисоби миёна саноъати истеҳсоли хӯрока ва ғизобарорӣ дар як сол моро аз 63,5 кг то 68 кг шакар мехӯронад.

“Кӯдак аст!” –нагӯед! Аҳамияти муколама бо навзод

Бояд қайд кард, ки фарҳанг ва одатҳои миллии тоҷикистониён ба асос ва ҳақиқатҳои илмии “фарҳанги гуфтор” бегона нестанд. Вале насли муосир, аниқтараш волидайни “мудерн” ба ин фарҳанг ва арзишҳои барои ташаккули фарди ҷомеа муҳим бегона ҳастанд.

Бозии гургони мешмонанд

“Водии гургон” дар қиёфаи “гӯсфанд” чӣ гуна пинҳон шудани “гург”-ро ошкор намуда, парда аз равандҳои минтақавӣ мебардорад.

Ғофил манишин, на вақти бозист!

Бе шубҳа арзиши вақт нисбат ба замонҳои қаблӣ гаронтар шудааст. Ва то рафт зиёд ҳам шуда истодааст. Ҳар кӣ ба дарки ин нозукият расад, муваффақ хоҳад гашт. Он нафароне, ки аҳамияти вақтро дарк накардаанд, то охири умр фақиру залил хоҳанд зист.

Тавсифи психологии ҷиноят

Достоевский нақши нафари муқаррариро аз дохили ҷомеа интихоб карда, портрет ва ҷанбаи рӯҳӣ-равонии ӯро моҳирона ба хонанда тақдим мекунад. Дар баробари нақши шахсияти муқаррарӣ, мо ҳамзамон бо психологияи ҷомеаи рус низ имкони шинос шуданро пайдо мекунем.

Шуҷоатмандиву вифоқи халқҳо

Ҳодисаву воқеаҳои роман хонандагонро аз шуҷоатмандӣ, иттифоқӣ ва қавииродагии мардуми сарзамини Тоҷикистон ва Ӯзбекистон, ки дар шароити басо сангини Сибир барои фронт заводу фабрика сохтанд, ошно месозад.

Озод аз рукуди зеҳнӣ бошед!

Аксар вақт нафарони зиёди дорои “зеҳни шахшуда” аз он ки тавоноии ақлу малакаҳои хешро боз ҳам бештар инкишоф диҳанд, аз пайи ба атрофиён исбот намудани он, ки онҳо дорои ақли расову малакаи баланд ҳастанд, беҳуда вақт мегузаронанд.