Ҳадя

Кӯдаки даҳсола рӯзе аз падар пурсид:
– Падарҷон, агар ман ҳаждаҳсола шавам, бароям чӣ ҳадя мекунӣ?

Попӯш

Ҳангоми ба қатора савор шудан, муаллим яке аз попӯшҳояшро афтонд. Дигар имкон набуд фуромада, онро бигирад.

Кӣ қашшоқ?

Марди сарватманде ҳамроҳи писараш ба як деҳаи дурдаст рафт. Мақсад дошт, ба писараш нишон диҳад, ки одамон чӣ қадар камбағалу қашшоқона зиндагӣ мекунанд.

Гулҳо барои чӣ?

Ҷавон баъди солҳои тӯлонӣ аз муҳоҷират ба Тоҷикистон баргашт. Дар остонаи дар ӯро ҳамсару тифлакони дӯстрӯяш пешвоз гирифтанд.

Муҳаббат ва дуо

Мозес Менделсон файласуфи яҳудитабори олмонист, ки айёми зиндагониаш ба солҳои 1729−1786 рост меояд. Дар ҷавонӣ чандон ҳусни дилкаш надошт, балки бо қади пасту кӯзпушт буданаш зишту дағал менамуд.

Заҳр

Солҳо пеш дар Чин духтаре бо номи Лилӣ хонадор шуда, бо ҳамсар ва хушдоманаш дар як хона зиндагӣ оғоз мекунад. Вале бо гузашти вақт, андак−андак миёни келину хушдоман сардӣ пайдо мешавад.

Cолгарди издивоҷ

Мард ҳар сол дар рӯзи издивоҷ барои ҳамсараш як сабад гули сурх мефиристод. Ин то он замоне идома ёфт, ки мард дар қайди ҳаёт буд. Ниҳоят, рӯзе корвони умри ӯ ҳам аз дунё ба охират роҳ гирифт.

Гули «ростӣ»

Шоҳзодаи Чин бояд ба тахт мебаромад, аммо тибқи оини давлатдории он замон, аввал оиладор шуданаш даркор буд. Ба хотири пайдо кардани номзади мувофиқ чанде аз духтарони ҷавони шаҳрро ба ҳузураш даъват кард.

Шустушӯи қалб

Аз изҳори муҳаббат карданҳоямон бештари вақт хаста мешавем. Он чиро ки аз маҳбубамон чашмдорем, намебинем. Аммо муносибату муомилаи ҳамсон надиданамон маънои онро надорад, ки ҳама чиз бефоида буд. Асло!

Ҳадя

Кӯдак дар кӯчаи барфпӯш ба чапу рост медавид ва ҳар касеро, ки рост меомад, чизеро ки дар дасташ буд, нишон медод.

Қадри ҳақиқӣ

Инсони муосир нархи ҳама чиро медонад, вале ба қадру қимати чизе намерасад!

Рафтори ҳайратовари одамият

Аз Афлотун ду савол пурсиданд:
1. Кадом рафтори одамият шуморо ба ҳайрат меорад?
2. Барои хушбахт зистан чӣ тавсия медиҳед?