Хирадманд ва саг

Хирадманде дар назди дарёча нишаста буд. Ногаҳон чашмаш ба саге афтид, ки сахт ташна буд.

Қисмат

Онҳо нисбат ба якдигар бағоят меҳрубон буданд. Муносибати самимиашон достони маҳфили ҳамсабақон гардида, ҳаваси онҳоро меовард. Зеро дар чанд соли таҳсили донишгоҳ касе ғайри инро надида буд.

Тифл

Зани ҷавон бо дидани тифли навзод гӯё ҷоду шуд. Мӯйи зарди ҷингила, чашмони кабуди калон, бинии кашидаву лабҳои сурхи тифли дӯстрӯ лухтаки зебоеро ба хотир меовард.

Дарахти изтироб

Маъмулан, ҳамаи мо, вақте аз кор ба хона меравем, хастагиву вазнинии дар кор ба сарамон омадаро бо худ мебарем. Вақте фишору вазнинии худро ба сари аъзои оила – хоҳ ҳамсар, хоҳ писару духтарамон мерезем, ғамгин мешавем.

Ман кӣ будани ӯро медонам…

Пирамард пагоҳии барвақт аз хона баромада, дар роҳ қадам мезад, ки велосипеде бо ӯ бархӯрда аз пояш афтонд.

Ҳадя

Кӯдаки даҳсола рӯзе аз падар пурсид:
– Падарҷон, агар ман ҳаждаҳсола шавам, бароям чӣ ҳадя мекунӣ?

Попӯш

Ҳангоми ба қатора савор шудан, муаллим яке аз попӯшҳояшро афтонд. Дигар имкон набуд фуромада, онро бигирад.

Кӣ қашшоқ?

Марди сарватманде ҳамроҳи писараш ба як деҳаи дурдаст рафт. Мақсад дошт, ба писараш нишон диҳад, ки одамон чӣ қадар камбағалу қашшоқона зиндагӣ мекунанд.

Гулҳо барои чӣ?

Ҷавон баъди солҳои тӯлонӣ аз муҳоҷират ба Тоҷикистон баргашт. Дар остонаи дар ӯро ҳамсару тифлакони дӯстрӯяш пешвоз гирифтанд.

Муҳаббат ва дуо

Мозес Менделсон файласуфи яҳудитабори олмонист, ки айёми зиндагониаш ба солҳои 1729−1786 рост меояд. Дар ҷавонӣ чандон ҳусни дилкаш надошт, балки бо қади пасту кӯзпушт буданаш зишту дағал менамуд.

Заҳр

Солҳо пеш дар Чин духтаре бо номи Лилӣ хонадор шуда, бо ҳамсар ва хушдоманаш дар як хона зиндагӣ оғоз мекунад. Вале бо гузашти вақт, андак−андак миёни келину хушдоман сардӣ пайдо мешавад.