Неъмати модар будан

Чӣ қадар зебоӣ, покӣ, роҳатбахшу таскиноварӣ, ин қалби муштоқу овораи модарӣ. Нури чашму маънии ҳаёти манӣ, умедвору ошиқӣ. Чӣ хушбахтам, ки Холиқи бузург имкони болои сарат нишаста, хоби нозатро бо шавқу иштиёқ тамошогаҳи розу ниёзам кардан додааст.

Advertisements

Худро маҷбур созед!

Аксарият ҳоло ҳам пазмони нафаре ҳастанд, ки вай омада, бо тилисми муъҷизаофараш кулли мушкилоти онҳоро ҳал мекунад. Ҳақиқат ин аст, ки чунин нафар ҳеҷ гоҳ пайдо намешавад.

Некбин ва шавқи корӣ

Вақте шумо низ чунин одат ва адаби кориро касб мекунед, ҳолати рӯҳӣ-равонӣ ва вуҷуди эҳсосӣ-ақлониятон дар савияи волои фазои созандакорӣ қарор гирифта, ҳар дам аз пайи амалӣ кардани нақшаҳои тартибдода кӯшиш меварзед.

Нақшаи роҳи муваффақ

Танҳо се фисади нафарони болиғ одати дар болои коғаз фикр карданро доранд. Ин се фисад нисбат ба нафарони боқимонда то панҷ-даҳ баробар корҳои бештарро ба сомон мерасонанд. Зеро одати дар болои коғаз фикр кардан, ба ақлу ҳуши онҳо фар(р) бахшида, самти ҳаракаташонро аниқ мекунад.

Малакаи тезхонӣ касро муваффақ мекунад

Агар дар муассисаҳои таълимии кишварамон ҳадди ақал маҳфилҳои тезхонӣ ташкил карда шаванд, мутмаинам, аксар мушкилиҳои мактаб, ки одатан бо интизом ва муомилаи талабагон рабт доранд, худ аз худ ҳал мешаванд.

Насиҳати модар

Баъд аз бист сол аз карда дида, бештар аз нокардаҳоят пушаймон хоҳӣ шуд. Аз ин рӯ банди киштиятро аз соҳили амн озод бикун. Бигзор бодбони киштии орзуҳоят шамол гиранд; кашф бикун, таҳқиқ намо, ошно шав, завқ гир. Муҳитро таҳқиқ намо, илҳом гир ва эҷод бикун!

Имрӯз ҳаёти ман дигарбор оғоз меёбад!

Ҳарчанд шаҳрвандон соли нави меомадаро бо умеду таманнои зиёд пазмон мешаванду хушҳолона истиқбол мегиранд, вале аксарият аз он ғофиланд, ки боз як умри башарӣ сипарӣ гашта, кас барои падруд гуфтани олами фонӣ қарибтар гаштааст.