Душмани мард орзу дорам!-1

Дар боби дӯстӣ ва рафоқат, ҳамдилӣ, иттиҳоду иттифоқ зиёд шунидаем. Аммо аз одоби душманӣ ба мо ҳеҷ нагуфтаанд.

Онҳо хомӯширо авло донистанд-1

Намунаи олии хомӯширо дар адабиёт нависандаи амрикоӣ Ҳерман Мелвилл бо қаҳрамонаш – Бартлби таҷассум кардааст. Дар қиссаи “Бартлбии муншӣ” сарнавишти як адвокате тасвир мешавад, ки бо заҳмати кам маоши беш ёфтан мехоҳад.

Ҳамарӯза 100 дақиқа тасарруф намоед-2

Ҳарчанд барои аксарият дар давоми соати корӣ саргарми машғулиятҳои беҳадафона шудан муқаррарист, вале барои нафарони соҳибҳадаф ин қабил рафторҳо аз гунаи омилҳои халалрасон маҳсуб меёбанд.

Ҳамарӯза 100 дақиқа тасарруф намоед-1

Бешубҳа, умри инсон кӯтоҳ аст ва мебояд онро барои анҷоми корҳои шоиста сарф кард. Ва самаранок истифода бурдани вақт дар ин самт яке аз ҳадафҳои асосӣ мебошад.

Чаро онҳо лидерони муваффақанд?-3

Роҳбарони муваффақ тарафҳои заиф ва қавии худро шинохтаанд. Онҳо барои ислоҳи ҷиҳатҳои заиф ва боз ҳам инкишоф додани ҷиҳатҳои қавияшон ҷаҳд мекунанд.

Чаро онҳо лидерони муваффақанд?-2

Бохт, садама, ҷароҳат, марги наздикону хешовандон барин мусибатҳо барои 40 нафар мусоҳибони Свайн лаҳзаи таҷаддуди ҳаёташонро ташкил додааст.

Чаро онҳо лидерони муваффақанд?-1

Ҳаёти фарзанди одам пур аз пастию баландиҳо, гардишҳои тақдирсоз иборат аст. Чунин нишебу фарозҳои ҳаётӣ малакаю маҳорат ва қобилиятҳои моро инкишоф медиҳанд. Боре ҳам андешидаед, ки кадом воқеа, омил ва ё шахсият дар ҳаёти шумо нақши тақдирсоз дошт ва онро ба кулли иваз намудааст.

Қаҳти риҷол ва “онҳо”

Норасоӣ ва тарбия наёфтани афроди соҳибмалака, нафарони аҳли кор, коргарон ва мақомдорони мутахассис дар соҳаҳои гуногун ва муҳими ҷомеа мисоли возеҳи қаҳти риҷол аст.

Муассисаи таълимӣ бояд ба раванди рушди психологӣ ва ҷисмонии толибилм арҷ гузорад-2

Яке аз вазифаҳои муҳими дигари мактаб ва соҳаи маориф дар умум, ин тариқи китобхонӣ бедор кардани шавқи донишомӯзӣ дар кӯдак аст. Агар мақсад танҳо шиносонидани ному насаби шоиру нависандагони адабиёти классикӣ ва муосир бошад, пас мактаб дар шакли ҳозирааш “муваффақ” аст.

Муассисаи таълимӣ бояд ба раванди рушди психологӣ ва ҷисмонии толибилм арҷ гузорад-1

Кӯдакон рӯзҳои аввали мактабияшонро бо ҳаяҷону шавқи зиёд оғоз мекунанд, аммо баъд аз гузашти солҳо аз он ҳаяҷону шавқи илмомӯзӣ, ҳисси кунҷкобиву мароқи зиёди шинохти коинот асаре боқӣ намемонад. Дар ҳоле ки кӯдак зиёд ташнаи донишомӯзӣ аст, усули таълим ӯро қонеъ карда наметавонад.

Танзими вақт ва банақшагирӣ

Пеш аз ҳам ҳадафи асосии худро муайян кунед. Дар ҳаёт шумо бо чӣ кор машғул шудан мехоҳед? Барои чӣ зиндагӣ мекунед? Ҳадафҳои аввалиндараҷа, дуюмдараҷа ва ғайра кадомҳоянд?

Чӣ тавр одати китобхониро касб намоям?-2

Яке аз сабабҳои дигаре, ки одамон ба китобхонӣ завқ надоранд, ин сустхонӣ ва ё бо суръати ҷиддан оҳиста хондани китоб аст. Бинобар омор суръати миёнаи матнхонии мақбул ба 120-180 калима дар як дақиқа баробар аст.