Либос ва саломатии кӯдак

Барои саломатии пӯсти бадан интихоби либос хеле муҳим аст. Хусусан, вақте ки барои кӯдакон либос интихоб мекунед, эҳтиёткор ва бодиққат бошед.

Эҳсосӣ, фаъол ва проактив

Малакаи бинобар арзишҳои волои башарӣ ром карда тавонистани рафтор ва қарордиҳии эҳсосӣ яке аз ҷанбаҳои фарқкунанда ва муҳими шахсияти проактив аст

Рафтори мусбати кӯдакро қадрдонӣ намоед!

Агарчанд фарзанд ҳамарӯза аз пайи иҷрои корҳои мусбат мебошаду ахлоқ ва рафтораш хуб аст, волидайн ҳеҷ гоҳ аз таҳсин кардани амал ва гуфтори неки кӯдак дур наистанд.

Коғази сафеди кӯчак

Издивоҷ чун коғази кӯчаки сафеде оғоз мешавад. Як зану як мард барои чизе навиштан ба ин коғаз ба қароре меоянд. Вақте навиштанро оғоз мекунанд, ҳар ду ҳам дарк мекунанд, ки ба кори муштарак оғоз кардаанд.

Фоидаҳои донаи зағир

Дар тиби халқӣ зағир барои табобати бисёрe аз бемориҳо дар шакли қиём ё нӯшоба истифода мешавад. Дар хӯрокҳо бошад ҳамчун иловагии бой аз кислотаҳои чарбуи фоиданок истеъмол мешаванд.

“Не!” гуфтанро омӯзед

Дар вақти муносиб “Не!” гуфта тавонистан, кӯдакро нисбати падару модараш боэҳтиром, гапдаро ва ҷиддӣ буданро меомӯзонад. Чунин шинохти волидайн аз ҷониби фарзанд дар тӯли ҳаёт муҳим аст.