Дар ҷустуҷӯи худ

Ҷӯянда дарк мекунад, ки бузургтарину пурқудраттарин қувва дар даруни худи ӯ нуҳуфтаасту сарчашмаи ҳашамату волоият ва муваффақияту иқболу сарфарозӣ танҳо ва танҳо дар ниҳоди ӯ ниҳон аст.

Advertisements

Ду чашми масъуд

Рӯзи Артиши миллӣ барои ҳамаи кормандони сохторҳои амниятиву низомӣ муборак бод! Хоҳони онем, ки дар ду олам ҳам Шумоён доим масъуду саломат бошед.

Брайан Трейси доир ба тарбияи кӯдак

Масъулияти волидайн аллакай қабл аз таваллуди фарзанд оғоз меёбад. Бахусус оилаҳои ҳамакнун барпошуда ӯҳдадоранд, ки қабл аз соҳиби фарзанд шудан, доир ба тарбия ва рушди солими кӯдак ҳар чӣ бештар дониш ва маълумоти лозимаро аз худ кунанд.

Неъмати модар будан

Чӣ қадар зебоӣ, покӣ, роҳатбахшу таскиноварӣ, ин қалби муштоқу овораи модарӣ. Нури чашму маънии ҳаёти манӣ, умедвору ошиқӣ. Чӣ хушбахтам, ки Холиқи бузург имкони болои сарат нишаста, хоби нозатро бо шавқу иштиёқ тамошогаҳи розу ниёзам кардан додааст.

Пайроҳаи муваффақият возеҳтар гашт!

Қариб ҳамаи одамон, махсусан касоне, ки ба хондани чунин китобҳо завқ доранд, мехоҳанд натиҷаҳои баҳтаре ба даст биёранд: рушд намоянд, муваффақ шаванд ва ба дунё таъсиргузор бошанд. Вале қисмати бузурги зарфиятеро, ки Худованд ба онҳо ато кардааст, мавриди истифода қарор намедиҳанд.

Худро маҷбур созед!

Аксарият ҳоло ҳам пазмони нафаре ҳастанд, ки вай омада, бо тилисми муъҷизаофараш кулли мушкилоти онҳоро ҳал мекунад. Ҳақиқат ин аст, ки чунин нафар ҳеҷ гоҳ пайдо намешавад.

Некбин ва шавқи корӣ

Вақте шумо низ чунин одат ва адаби кориро касб мекунед, ҳолати рӯҳӣ-равонӣ ва вуҷуди эҳсосӣ-ақлониятон дар савияи волои фазои созандакорӣ қарор гирифта, ҳар дам аз пайи амалӣ кардани нақшаҳои тартибдода кӯшиш меварзед.

Нақшаи роҳи муваффақ

Танҳо се фисади нафарони болиғ одати дар болои коғаз фикр карданро доранд. Ин се фисад нисбат ба нафарони боқимонда то панҷ-даҳ баробар корҳои бештарро ба сомон мерасонанд. Зеро одати дар болои коғаз фикр кардан, ба ақлу ҳуши онҳо фар(р) бахшида, самти ҳаракаташонро аниқ мекунад.

Малакаи тезхонӣ касро муваффақ мекунад

Агар дар муассисаҳои таълимии кишварамон ҳадди ақал маҳфилҳои тезхонӣ ташкил карда шаванд, мутмаинам, аксар мушкилиҳои мактаб, ки одатан бо интизом ва муомилаи талабагон рабт доранд, худ аз худ ҳал мешаванд.

Тарбияи фарзанд тарбияи башарият аст!

Барои тарбия намудани кӯдаки некахлоқ сараввал раванди тарбиякуниро бояд ҷиддӣ гирифт, зеро дар ҳама кор ҷиддият асоси комёбӣ мебошад ва бахусус дар масоили таълиму тарбия низ ин нозукият набояд сарфи назар карда шавад.

Насиҳати модар

Баъд аз бист сол аз карда дида, бештар аз нокардаҳоят пушаймон хоҳӣ шуд. Аз ин рӯ банди киштиятро аз соҳили амн озод бикун. Бигзор бодбони киштии орзуҳоят шамол гиранд; кашф бикун, таҳқиқ намо, ошно шав, завқ гир. Муҳитро таҳқиқ намо, илҳом гир ва эҷод бикун!