Агар наврас беинтизом бошад…

Аксар волидайн дар ин синну соли кӯдак шикоят мекунанд, ки фарзандонашон баъд аз хӯрда шудани хӯрок, пас аз худ тоза намекунанд; пеш ва баъд аз хӯрок хӯрдан, баъд аз кӯча омадан ва баъд аз ҳоҷатхона баромадан, дастонашонро бо собун намешӯянд; ҳамчунин бозича ва либосҳояшонр низ бепарвоёна ба ҳар кунҷи хона мепартоянд.

Муноқишаву низоъ миёни бародарон ва хоҳарон (2)

Ҳар вақте волидайн ба фарзандон бо роҳи муноқиша ва низоъи байниҳам изҳор намудани ғазабро имкон медиҳанд, дар асл таълиму тарбияи иҷтимоишавӣ, идора карда тавонистани эҳсосоти манфӣ ва такмил додани шахсияти кӯдакро ба роҳ мемонанд.

Муноқишаву низоъ миёни бародарон ва хоҳарон (1)

Дар синну соли хурдӣ миёни ҳам рақобат кардани бародарон ва хоҳарон табиист. Ҳар як кӯдак, хоҳ духтар бошаду хоҳ писар, дар баробари меҳру муҳаббат доштан, ҳамчунин ҳисси нафрат кардан ва ғазабӣ шуданро ҳам соҳиб аст.

Ғазабӣ шудани кӯдак (2)

Сараввал худи волидайн набояд бо рафторҳои манфияшон кӯдакро сарзаниш намуда, ғазабӣ шаванд.

Ғазабӣ шудани кӯдак (1)

Дар синни аз 2 то 4-солагӣ гоҳ-гоҳ ғазабӣ шудани кӯдак муқаррарӣ аст ва ин гуна хуруҷ як ҷанбаи ба воярасии ӯ мебошад.

Агар кӯдак метарсида бошад…

Кӯдак бояд ҳар доим кумак ва дастгирии волидайнро ҳис кунад. Вақте кӯдак мутмаин аст ки ӯро доим дастгирӣ мекунанд, ҳар гуна мушкилро осонтар паси сар намуда, фитрати ба худ хосро тарбия медиҳад. Ба эҳсосоти кӯдак гӯш диҳед.

Кӯдак ва тарсу ваҳм

Ба миён омадани ин навъ эҳсосот фитрӣ аст ва гузашта аз ин, барои рушди солими равонияш лозим мебошанд.

Агар кӯдак рашк мекарда бошад (3)

Ҳадаф аз тавсияҳои зерин аз байн бурдани ҳисси рашккунии кӯдак нест, балки тарбия намудан ва муайян кардани сабабҳои ба миён омадани чунин эҳсосот мебошад.

Агар кӯдак рашк мекарда бошад (2)

Бахусус, кӯдаки 3-сола ашёву либоса, бозичаҳо, хӯрок ва афроди оилаашро ба дигарон рашк мекунад, зеро дар ӯ ҳоло идроки бо дигарон тақсим кардан инкишоф наёфтааст.